Conductor of energetics in Atlantis in order to dematerialize young adults

Disk SS

 

“… een supersonische trilling hoger dan het soprane geluid van gierende Rolls-Roys motoren van een colonne Boeings 747, stand-by voor een interplanetaire vlucht”

 

Na een intensieve periode gleed ik eens ’s ochtends tijdens het ontwaken automatisch in een regressieve dagdroom. De onbewust autohypnotische trance waarin ik mij blijkbaar zelf geplaatst had bracht mij naar een tijd en locatie die ik in de dagdroom als een Atlantische periode duidde, althans dat werd me woordeloos door de regisseur van mijn dromen verteld. Ondanks mijn kennis van het paranormale en ervaringen op dat moment, kende ik het woord Atlantis alleen via Plato, en categoriseerde het in de fantasierijke Ufologie van Erich van Däneken die overal ufo’s in zag en welke boeken ik altijd in de geduldige schappen van boekhandel en bibliotheek had laten liggen.

Het opkomende regressieve en gedetailleerde beeldmateriaal in mij kon ik dan ook op geen enkele manier relateren aan bewuste kennis die ik in dit leven over Atlantis had. De vele reïncarnatiesessies die ik in latere jaren met cliënten deed, bevestigden conform de uitgebreide literatuur hierover, dat ingrediënten van een vorig leven vaak wel maar soms ook niet manifest waren in het bewustzijn van cliënt en aspirant-remigrant. Atlantis kende ik dus niet, maar weldra zou dat drastisch veranderen. Ik begon de cycli van vorige levens meer en meer te vergelijken met de fases van dag en nacht. De verschillende bewustzijnsinhouden tijdens dag- en nachtcycli leken qua structuur identiek te zijn aan de cycli van leven en dood. En met de dood bedoel ik het ‘leven’ na de dood, overeenkomstig astrale periodes die Edgar Cayce met ‘Planetary Sojourns’ aanduidt.

The Planetary Sojourn, is het astrale tijdvak, de dood-periode, wanneer de ziel in het tussenbestaan zonder lichaam op vakantie is en voor zelfgekozen educatie zich bevindt onder de invloedssfeer van een of meerdere planetaire gebieden. Praktisch kan dat zich vertalen in bijvoorbeeld het comfortabel bestuderen van iets tot men er bij neervalt (Mercurius), een astrale disco willen bezoeken die 24 uur 7 dagen per week open is (Mars), gewoon de hemel dus, of metaforisch, om eens relaxed rijstepap met gouden lepeltjes te kunnen eten (Venus) na een hongerig leven met alleen (kom)kommer en kwel.  Ik realiseerde me dat we elke avond sterven van de dag om geboren te worden in de nacht, en we op het einde van de nacht weer sterven van de nacht om opnieuw geboren te worden in de dag, als de haan kraait, de zon in Holland weer eens niet opkomt, en de roereieren schreeuwen om gezamenlijk verorberd te worden. En de cycli van dagen en nachten gelijk aan de cycli van vorige levens, zich aaneenrijgen als ketting en inslag in motief en daad voor een zelf gekozen eigen ontwikkeling.

Ik loop in een tropische tuin. Het roept associaties op met een tropische kas van een hortus botanicus, maar dan zonder dak. Ik ben 5 à 7 jaar oud en al wandelend kijk ik om me heen, het is er prachtig. Ik loop alleen, maar in mijn achterhoofd weet ik dat er ergens zichtbare en onzichtbare begeleiders zijn. Ik voel me tot dat moment heerlijk vrij en kijk naar de prachtige tropische plantensoorten die in cultuur zijn gebracht en her en der langs de stenen paadjes groeien en automatisch met water besproeid worden. Vanuit mijn kinderlijke nieuwsgierigheid wil ik het pad even af om bij een plant te gaan kijken, te gaan voelen aan het blad, en dan valt de bom, definitief.

(…) Vanaf mijn kindsheid ben ik door een Atlantische priestercoach begeleid om mijn talent om menselijke lichamen atomair en moleculair te transformeren, opnieuw te kunnen gebruiken. Dit met het doel om groepen geselecteerde personen interplanetaire reizen te laten maken met hun lichaam als voertuig en als brandstof. Het transformatieproces waar ik voor wordt aangesteld bestaat uit het dematerialiseren van de vaste stof waar het menselijk lichaam uit bestaat, en deze te transformeren in een puur energetische aggregatievorm. Vergelijkbaar met het atomaire mutatieproces dat plaatsvindt wanneer water in 3 verschillende aggregatievormen verschijnt: vloeibaar, in de vorm van stoom, of ijs. Ik verander menselijke lichamen van vlees en bloed tijdelijk in energetische lichtbundels die kunnen samensmelten met andere individuele lichtbundels tot een groot lichtcollectief en zichzelf vervoerend lichtschip.

(…) De weken gaan voorbij, en de groep word hechter, de maanden gaan voorbij, en de groep word krachtiger en krachtiger. Bij het verstrijken van de tijd sluiten de onhoorbare tonen, frequenties en verschillende energetische octaven zich aaneen als bij sopranen, tenoren, alten, baritons en bassen in de richting van een hoog vibrerend nucleair slotakkoord. De individuele en collectieve accumulatie van atomaire en moleculaire energie van de 12 menselijke en mannelijke energiemachines vergt in het laatste deel van de trainingsfase een zeer nauwkeurige afstelling. De steeds hogere finetuning in de collegezaal van het bos heeft als doel om de steeds krachtig wordende kosmonauten niet bloot te stellen aan innerlijke implosies, explosies van voortijdige zelfontbranding. Dit omdat de hoge frequenties van de nucleaire processen in de kritisch geworden structuur van de fysieke lichamen van de cursisten een nauwgezette besturing vereist.

‘hoger dan het soprane geluid van hoog gierende vliegtuigmotoren…’

(…) Als gewoonlijk bewegen mijn magnetische armen en handen bliksemsnel, de energie dirigerend, ophalend en uitdelend, uit de een en in de ander, als een kleurenpalet mengen, verdunnen en verdikken, innerlijk luisteren of de juiste toon in aantocht is, als het zoemen van de stemvork op het zwarte schoolbord, het zingen in een haarkam, goddelijke tonen, resoneren, de frequentie van het koortje mannenbroeders, de ultieme dans, de geniale beweging van een luipaard, de bevroren houding van de antiloop zwevend in de lucht, en mijn laatste magnetische passes zijn in aantocht, de gezamenlijke energieën vloeien ineen, het onhoorbare geluid van een stilte zwelt krachtig aan als de spanning van gele onweerskoppen in de zomer als de wind wegtrekt, de allerlaatste magnetische pas, en ik kan mijn ogen niet geloven, de ogen van de mannen nemen afscheid, verdwijnen voor mijn fysieke ogen, de lichamen worden transparanter en transparanter, onhoorbaar gesisssss en in één grote immense klap houden de fysieke lichamen op te bestaan, als ze zich dematerialiseren, en er voor in de plaats materialiseert zich een krachtige witgele nevelschijf, een lichtgevende grote disk van vloeibare energie die vanuit zijn eigen centrum spreekt met een supersonische trilling hoger dan het soprane geluid van hoog gierende Rolls-Roys motoren van een colonne Boeings 747, stand-by voor een interplanetaire vlucht.

 

 


 

‘Conductor of energetics in Atlantis’, is een verkorte versie van hoofdstuk I uit het boek (in voorbereiding):

De prostituee, de therapeut en het feestbeest
Incarnaties in Arabië, Azië, Atlantis en Europa

©    2009 Martien Verstraaten

Publisher Destinations Inc – Intuitive Intelligence
Holland / Curaçao
Ontwerp omslag & titelpagina’s: Martien UNO & Martien DOS
Druk & Bindwerk: WPS – Koninklijke Wöhrmann, Zutphen

No part of this publication may be reproduced or transmitted
in any form or by any means, electronic or mechanical, including
photocopy, recording, or any information storage and retrieval system,
without permission from the copyright owner.

ISBN 978-90-812836-3-2

 

Look here at: Press – Books